Twee generaties Audi RS 4 door de Altmühl-vallei.

Audi Magazine

Wie de toekomst wil bepalen, moet het verleden kennen. Genoeg reden voor één van onze reporters om in de gloednieuwe Audi RS 4 Avant te springen en de eigenaar van een veel ouder exemplaar te ontmoeten. Resultaat: een memorabele rit in de Altmühl-vallei die twee winnaars oplevert, maar slechts één wagen die te koop is ...

Twee generaties Audi RS 4 door de Altmühl-vallei
Audi RS 4 Avant

Ik moet even in mijn wang knijpen, wanneer ik in de vroege ochtend in de Audi garage sta. Ik krijg er de sleutels van een gloednieuwe Audi RS 4 Avant. Felblauw. Met keramische remmen. Volledig uitgerust. Het geluid van de startmotor haalt me uit mijn droom en katapulteert me recht in een andere droom. Eén die werkelijkheid wordt. Op naar de Altmühl-vallei.

Vandaag rijd ik niet alleen. Ik ontmoet Maximilian Karl, industrieel ingenieur bij Audi. Audi -fan en eigenaar van de eerste Audi RS 4 B5. Een waar juweeltje in Avus-zilver.

Het oordeel van een kenner

Deze ontmoeting is een ode aan de goede oude tijd, toen manueel schakelen nog standaard was en rijden veel meer dan vandaag een fysieke ervaring. Mijn kompaan kent zijn weg in de vallei, waar hij als een van de eersten met de gloednieuwe Audi RS 4 zal rijden en zijn oordeel vellen. Wat zal hij zeggen? En met welke wagen rijdt hij straks het liefst naar huis?

Het is een ode aan de goede oude tijd,
toen manueel schakelen nog standaard was en auto’s echt een ziel hadden.

Een superieure eyecatcher

Een superieure eyecatcher

Gelukkig is de dag nog maar net begonnen. Ik kan voorlopig de verleiding nog weerstaan om de ‘drive select control’ rechtstreeks naar dynamisch te schakelen. In comfortmodus vertrek ik naar onze ontmoetingsplaats in Eitensheim. Moeiteloos rijd ik met de snelle Avant door het platteland, alsof ik op rails rijd.

Superioriteit: dat is het woord dat dit moment omschrijft.

Max zijn eerste reactie spreekt boekdelen: “Echt een prachtige auto. Je vindt er nog altijd veel elementen van de mijne in terug. De breedte, de wijd uitgebouwde wielkasten, de stevige achterkant …”, zegt Max terwijl hij de auto keurt. We overlopen de route: langs kleine steden, dorpjes, door bos en heuvels.

Eerste tegen vierde generatie: de Audi RS4 Avant

RS 4. Twee letters, één cijfer: de incarnatie van een sportwagen in een break. 18 jaar ligt er tussen de eerste en de nieuwste generatie. Natuurlijk is de nieuwe groter, sneller en veelzijdiger. Toch hebben deze wagens hetzelfde DNA. In tegenstelling tot de vorige modellen, vertrouwt de nieuwe generatie opnieuw op het concept van de B5: een 6-cilinder in V-opstelling, met bijna 3 L cilinderinhoud, 2 turbochargers en de quattro-aandrijving op alle wielen. Hét recept voor topprestaties in het dagelijkse leven.

Sneller dan verwacht zit ik in de Audi RS 4 van Max: een droom die uitkomt. Deze Audi RS 4 B5 heeft al meer dan 200.000 kilometer op de teller. Het oude navigatiesysteem herinnert me aan mijn eerste Gameboy. Max waarschuwt me vanaf de bestuurdersstoel van de nieuwe RS: “De auto ontwikkelt 440 pk. En de koppeling is een beetje hard.” Ik start de motor.

Het oude navigatiesysteem herinnert me aan mijn eerste Gameboy.

20 jaar evolutie

20 jaar evolutie

Terwijl Max de route aangeeft, moeiteloos versnelt en we een paar haarspeldbochten doen, probeer ik het ritme te vinden. De zetel zit nog niet echt vertrouwd, de remmen hebben een stevige voet nodig, het chassis is keihard en tot 4000 toeren reageert hij wat trager door de turbo. Maar eenmaal ik het gewoon ben, wordt alles logisch. Vertragen, versnellen, afremmen, optrekken … Bocht na bocht geraak ik in extase.

En Max? Ondanks mijn inspanningen verdwijnt hij snel uit het zicht. Aangekomen in Greding, parkeert hij zijn auto op het dorpsplein. “Fantastische auto”, zegt hij, zichtbaar opgelucht om zijn eigen auto intact te zien. “Het is echt verbazingwekkend wat er in 20 jaar tijd is veranderd. De motor van de nieuwe is een absolute troef. Het koppel in de lage toerentallen is verbluffend en de versnellingsbak schakelt perfect. Echt zalig om mee te rijden.”

“ Maar toch … hoe mooi de nieuwe ook is, toch hou ik het bij de mijne. Oude auto’s fascineren me en ik kan die versnellingsbak niet missen.”

Een diepe connectie tussen mens en machine

Een diepe connectie tussen mens en machine

Ik begrijp hem heel goed: de charme van de oude RS heeft indruk op mij gemaakt. De connectie tussen mens en machine is strakker, ermee rijden is echt een ervaring. Als we op het punt staan in onze auto te stappen, stopt er een zwarte BMW naast Max zijn oude RS 4. De bestuurder draait zijn raampje naar beneden en vraagt of de auto te koop is. Ik merk een zekere trots bij Max. Hij schudt zijn hoofd en zegt: “Helaas, ik hou hem nog even bij.” Niet al mijn dromen komen uit vandaag …